Nikt jej nie planuje, a czasem się z nią spotyka. Im
bardziej staramy się jej uniknąć, tym bardziej zwiększamy szanse na jej
pojawienie się.
To uczucie smutku lub złości, które nastąpiło właśnie po
przegranym spotkaniu, napełniając moją głowę tysiącem myśli i pytań, powodowało
we mnie chęć powiedzenia, że to, co się stało, nie powinno się wydarzyć, a było
to totalną porażką…
Osobiście staram się unikać słowa „porażka”, gdyż zawiera
ono negatywną, emocjonalną ocenę, która na ogół tylko utrudnia wyjście z
trudnej sytuacji w jakiej znalazł się sportowiec. Jak wiemy emocje nie pomagają̨
w obiektywnej analizie startu w zawodach czy meczu. Do takiej analizy warto podchodzić z „chłodą głową”. Zamiast o „porażce”, wolę mówić o „przegranej”, co jest
raczej sumą wielu czynników, nie zawsze pozostających pod kontrolą zawodnika.
Warto, abyś traktował przegrane lub nieudane mecze/zawody,
jako element Twojego doświadczenia, a nie jako sytuacje bez wyjścia, czy karę
za słabszy występ. Skoro nie zmienisz sytuacji, spróbuj zmienić sposób myślenia
o niej. Takie podejście pozwala na dość szybkie dojście do siebie po
przegranej i wyciagnięcie konstruktywnych wniosków, a także zmniejsza możliwość wystąpienia paraliżującej obawy przed kolejnym występem.

Co zatem można zrobić i czego unikać, by choć trochę pomóc sobie z przegraną?
- Staraj się analizować start, kiedy emocje opadną.
- Analizuj zarówno dobre występy, jak i te, z których byłeś mniej zadowolony.
- Unikaj skrajnych sądów i ocen (nadmierne uogólnienie): „wszystko było źle”, „nic mi nie wychodziło”, bo obiektywnie trudno znaleźć występ, w którym wszystko byłoby dobrze.
- Pamiętaj, że nie zawsze metoda jak najszybszego zapomnienia nieudanego meczu/startu jest konstruktywna.
- Rozgranicz elementy występu na te, na które miałeś wpływ, od tych, na które wpływu nie miałeś np. decyzje sędziego, warunki atmosferyczne, kibice.
Traktowanie przegranej w kategoriach emocjonalnych i
narzucanie na siebie tak zwanych etykiet: „jestem słaby, beznadziejny”, „do
niczego się nie nadaję”, nie sprzyja sportowemu rozwojowi.
Potraktuj przegraną jako lekcję, dzięki której będziesz
więcej wiedział o sobie, a jednocześnie będzie to element pracy nad sobą. Jeśli jesteś zainteresowany rolą psychiki w sporcie i tym,
jak myśli i nastawienie wpływają na skuteczność podczas zawodów/meczu, czy
treningu, zapraszam Cię na kurs ABC Psychologii Sportu.


To prawda, wszystko tkwi na naszej głowie. Spotykałam się z osobami, które choć fizycznie słabsze, miały tak silną psychikę i wolę walki, że wygrywały.
OdpowiedzUsuńTak, dokładnie! Przegrana to tylko próba, ale tylko od nas samych zależy, czy wyciągniemy z niej odpowiednia naukę, czy demotywację.
OdpowiedzUsuńPozdrawiam :)
Skoro nie zmienisz sytuacji, spróbuj zmienić sposób myślenia o niej- wydrukuje i powieszę na ścianie :)
OdpowiedzUsuń